Kontakt
Masz problem z psem? Zadzwoń lub napisz - pomogę Ci. Bezpłatnie.

Maciej Miłobędzki
504 242 533
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

Lubię to!

Statystyki

Odsłon artykułów:
359168

 

Socjalizacja - klucz do sukcesu czy wymysł trenerów?

 

 

Kwestia odpowiedniej socjalizacji jako jednego z wymogów prawidłowego wychowania szczenięcia została szerzej rozpowszechniona w zasadzie bardzo niedawno - a dziś jest już terminem niemal fundamentalnym jeśli chodzi o układanie psa. Czy jednak naprawdę jest elementem tak istotnym, jak to prezentują specjaliści od psiego behawioru?

 

Odpowiedź jest jasna i jednoznaczna: TAK. Socjalizacja szczenięcia jest tak naprawdę kluczem do sukcesu jeśli chodzi o układanie młodego psa; o ile większość błędów wychowawczych i szkoleniowych da się naprawić, o tyle zaniedbań z tytułu socjalizacji odrobić się już zwyczajnie nie da, nigdy. Czym grożą takie zaniedbania? Lękliwością, agresją, brakiem znajomości zasad rządzących psim stadem, brakiem możliwości dogadania się z innymi osobnikami własnego gatunku czy utrudnieniami w procesie szkolenia i wychowania.

 

Czym więc w zasadzie jest socjalizacja?

Jest to proces, w którym młody pies uczy się świata, poznaje rządzące nim zasady i wzorce zachowań, uczy się odpowiedniego reagowania na konkretne sytuacje; z drugiej strony poznaje też psią etykietę oraz język, uczy się sposobów porozumiewania się z człowiekiem. Proces socjalizacji dzielimy na dwa okresy:

 

  • fazę przybliżania, która trwa od 3 do około 7 tygodnia życia i w czasie której pies z radością i optymizmem przyjmuje nowe wyzwania
  • fazą oddalania, będącą przeciwieństwem poprzedniej, i trwającą od momentu odsunięcia przez matkę (mniej więcej w siódmym tygodniu) do około 12 tygodnia życia; tutaj dominującym uczuciem jest strach wobec nieznanego

 

 

Różowe okulary

 

W skrócie - każde zdarzenie, które w tym okresie wywoła w psie pozytywne skojarzenia, będzie się mu tak kojarzyć przez resztą jego życia; przeciwnie - każda sytuacja, która przez te pierwsze 12 tygodni życia wywoła w maluchu strach, będzie budzić w nim lęk i niepewność również gdy dorośnie. Przykładowo - jeśli podczas pierwszej w życiu wizyty u weterynarza nasz zwierzak poddany zostanie bolesnym bądź nieprzyjemnym zabiegom, będzie unikał przychodni w przyszłości. Wystarczy jednak udać się tam bez celu medycznego, poprosić lekarza o wydanie psu smakołyka i krótkie pogłaskanie, a następnie nagrodzić długim spacerem aby już do końca życia z radością przyjmował wyjazd do lecznicy.

Fundamentem odpowiedniej socjalizacji jest zatem pokazanie psu „przez różowe okulary” tyle świata, ile to tylko możliwe.

 

Złota Dwunastka

 

To szereg działań, które powinniśmy podjąć przez pierwsze 12 tygodni psiego życia; schemat, który pozwoli usystematyzować naszą pracę z psem.

Nasz pupil powinien:

 

  1. Poznać 12 różnych powierzchni (m.in. drewno, płytki, piasek, dywan itd.)
  2. Odwiedzić 12 różnych miejsc (takich jak sklep, dworzec, lotnisko, centrum handlowe, fryzjer, gabinet lekarski)
  3. Poznać 12 różnych przedmiotów (drewnianych, pluszowych, materiałowych itd.)
  4. Pobawić się z 12 różnymi osobami (w różnym wieku, różnej płci, różnie ubranych-okulary, płaszcz, dres itd.)
  5. Usłyszeć 12 różnych odgłosów (dzwonek do drzwi, klakson samochodowy, krzyczące dziecko, klaskanie, upadający garnek)
  6. Poznać 12 szybko poruszających się przedmiotów (piłka, samochód, motorówka,biegnące dzieci)
  7. Pokonać 12 różnych wyzwań (wejście do/z pudełka, przejście przez tunel, wskoczenie na podest, znalezienie smakołyka pod kartonem, jazda samochodem)
  8. Jeść z 12 różnych pojemników (miska metalowa, plastikowa, Kong, papierowa podkładka)
  9. Jeść w 12 różnych miejscach (podwórko, dom własny, dom przyjaciół, samochód)
  10. Bawić się z 12 różnymi pod względem wieku, płci i rasy psami
  11. Przetrwać spokojnie 12 różnych czynności, które mogą go spotkać ze strony człowieka - czyszczenie uszu czy zębów, przytrzymanie w miejscu, mierzenie temperatury, podnoszenie, dotykanie)
  12. Zostawać samemu od kilku minut do godziny 12 razy w tygodniu

 

To jednak tylko podstawy - Złota Dwunastka jest tak naprawdę tylko wskazówką, podpowiada kierunek prac; to, jak zsocjalizujemy naszego podopiecznego zależy tylko od naszej kreatywności. Pamiętajmy jednak, że tutaj - jak nigdzie indziej - sprawdza się zasada „jak sobie pościelisz, tak się wyśpisz" - potraktujmy więc to zadanie z uwagą i poświęceniem, a wychowamy sobie psa zrównoważonego, odważnego i pełnego życia.

 

 

 

 

Add comment

Comments

  • No comments found

Witryna Newdog używa cookies - niewielkich plików zapisywanych na Twoim komputerze by strona wyświetlała się poprawnie. Pamiętaj - Twoje dane są w pełni bezpieczne, a cookies w żaden sposób nie ingerują w Twój system - wszelkie informacje znajdziesz w naszej polityce prywatności. To find out more about the cookies we use and how to delete them, see our privacy policy.

  I accept cookies from this site.
EU Cookie Directive Module Information